Opbouwverslag, deel 1
Het is de nacht van zondag op maandag en waarom precies weet ik eigenlijk niet, maar ik word veel te vroeg wakker, het is nog donker buiten. Niet veel later klettert er een enorme plensbui tegen de ramen. Een zijdelingse blik op de klok leert dat het 3.30 uur is. Veel later pas weer sukkel ik opnieuw in slaap, maar het blijft onrustig. Misschien omdat maandag de voorbereidingen voor Parkpop in het Haagse Zuiderpark weer losbarsten?
Als ik ’s ochtends in het park arriveer, is er van de regenbui in ieder geval niets meer te zien. Dat is wel eens anders geweest, met eendjes die in poelen op het grasveld rondzwommen, in plaats van hun eigen waterpartij. De weersvoorspellingen zijn ook goed: hoe verder de week vordert, hoe mooier het wordt. Zoals ieder jaar laveren Parkpop medewerkers en wandelend publiek nog door elkaar heen, maar vanaf dinsdag zal een deel van het park voor het publiek afgesloten zijn.
Het omtoveren van het park tot festivalterrein ligt voor een groot deel in de handen van The Production Factory. De mannen zijn geretourneerd en captain Gerrit Kusters maakt zich dan ook niet druk. “Maar ik ben maar een stukje van de puzzel hè! Je maakt met een team een draaiboek: hoe gaan we het aanpakken. En als je het al een aantal jaren doet, dan weet je wel hoe en wat, maar: je komt toch elke keer weer nieuwe uitdagingen tegen.”
Zo ook dit jaar. “We hebben een aantal jaren een bedrijf gehad voor de wateraansluitingen, nu hebben we een ander bedrijf en die jongens staan zich dan even op het hoofd te krabben. Hebben wel een tekening maar willen toch precies weten waar ze alles neer moeten leggen en aan moeten sluiten. En daar moet je dan weer even achteraan. Maar ach, het is een kleinigheid.”
Dat draaiboek is belangrijk voor Kusters. “Het scheelt de helft van het werk. Maar je moet het wel goed bijhouden. Ik zie wel eens dat ze gewoon het draaiboek van het voorgaande jaar overnemen. Had je het ene jaar 300 stoelen teveel, het volgende jaar worden die stoelen opnieuw geleverd!”
Terwijl de man zijn verhaal doet, wordt er buiten hard gewerkt aan onder meer Jupiler Stage. Het tempo zit er goed in, het is ideaal bouwweer. Het is duidelijk dat er een geroutineerde ploeg aan het werk is. Wat ook opvalt in het Zuiderpark: ons kent ons. Niet in de negatieve zin bedoeld, maar om de haverklap worden er vriendschappelijke plaagstootjes uitgedeeld. Een goede sfeer: nog zo'n belangrijk punt om lekker te werken!
